Koślawy znak

Autor: . ., Gatunek: Poezja, Dodano: 13 stycznia 2017, 10:04:03
[tekst został skasowany przez autora]

Komentarze (13)

    • k b
    • 13 stycznia 2017, 10:13:41

    czarne ale po prostu ładne.

    • . .
    • 13 stycznia 2017, 10:14:06

    Dzięki.

    • Ir _
    • 13 stycznia 2017, 11:49:10

    No co ja tam będę marudzić, od tego zawsze są inni :)...Dla mnie TAK !

  • A ja przymarudze bo tak to widze :

    opuszczają mnie wiersze
    po przekują myśli
    ziemia szczera
    co obiecało dzieciństwu 
    przywiera do stóp
     
    wzdłuż lasu stare dęby
    szorstkie wgłębienia kory 
    są jak martwe litery
    stamtąd przyjdzie 
    ostatni oddech 
    tam zostały wspomnienia

  • A ja tak:

    stare dęby

    szorstkie wgłębienia kory
    są jak martwe litery
    stamtąd przyjdzie
    ostatni oddech

  • wgłębienia kory jak litery - znajome mi(tzn. obserwacja) i każdy rodzaj drzewa posługuje się innym rodzajem pisma.
    Stare, dębowe aleje mają tyle zaczarowanego świata. Nawet w zimie. Jak mi się przydarzy napotkać takie w czasie jazdy, zawsze zwalniam.
    To dobrze, że wiersze opuszczają, bo by ich tu nie było... : - ))

  • przyjdzie dobry znak.

    • . .
    • 14 stycznia 2017, 00:49:34

    Przemku, Małgosiu, dziękuję, ale pozostanę przy swojej wersji.
    kb, Ir, Beatrix, valeria, dzięki za słowo.
    Zdzisławie :-)

    • . .
    • 14 stycznia 2017, 00:50:34

    Małgorzata Sochoń Twoja ładna wersja :-)

    • . .
    • 14 stycznia 2017, 00:51:15

    *Twoja wersja ładna

  • moja wersja

    emituję wiersze przez nogawki
    zatruwają środowisko
    stopy me depczą jałową ziemię
    wydziedziczoną z marzeń jak wyzute buty

    z zagłębień kory starych dębów
    oczekuję natchnienia
    które odpali ostatni raz

    Pozdrawiam^^

  • Mnie też kusiło o podanie wersji, ale się powstrzymałam, bo nie chciałam się narazić. Ale w TAKIEJ sytuacji... to już mi nie strach.

    opuszczam wiersze
    na ziemię wydziedziczoną z tego 
    co obiecało dzieciństwo 
    stają w poprzek myślom 
    wzdłuż lasu

    stare dęby
    wgłębienia kory jak litery
    tam odczytuję natchnienia 
    które przywiera do stóp

    • . .
    • 14 stycznia 2017, 17:50:00

    Heh, co za rozrzutność ;-)
    Szkoda, że nie wykorzystujecie tej weny dla poprawy swoich ostatnich tekstów.

DODAJ KOMENTARZ: Skasowanych treści nie można komentować